benimle ilgili

Fotoğrafım
her dokunuş bir intihar tenimde, dokunmayınız. canımı yakıyor ve kirletiyorsunuz.

14 Ocak 2011 Cuma

dostum hüzün

mutluluk kısa süren bir duygu yanlızca. hayatta hüzünden gerçek bir duygu yok. her şeyin bir sonu olduğu gibi mutluluğunda sonu var. sonsuza kadar mutlu yaşadılar diye biten masallar masal olarak kalacak. ama hayat bir masal değil. gerçek hayatta hiç kimse sonsuza kadar mutlu yaşayamaz. sonsuzluk diye bir şey yok zaten. "her canlı ölümü tadacaktır" sözü böyle düşünen birinden çıkmıştır muhtemelen. insanlar doğar, insanlar bu varoluştan bir mutluluk duyar. insanların yaşama sürecinde mutluluk ve hüzün her zaman vardır. ama bu hayatların hep sonu hüzündür. acıdır. sondur. ölümdür. ölüm hüznü getirir.

aşık olursun. ama hiçbir aşk bitmez değil. bitmez denilen hiçbir aşk bitmez değil. bitince, aşk hayat herhangi bir şey bitince hüznü de beraberinde getirir. mutluluk yaşanır, zamanlıktır. ama içimizde var olan o duygu, bitmeyecek hep geri gelecek olan duygu hüzündür. içimden asla atamayacağım o duygu. yalnız kaldığım zaman gözyaşlarıma eşlik eder, beni asla yalnız bırakmaz. dostum hüzün. herkes gittiğinde hep yanımda olacağını söyleyen herkes gittiğinde gelen, yanımda olan hüzün. nereye gitsem yanımda durur hüzün.

ve yalnızlığım asla bitmez. bütün insanlar arasında hala yalnızım. yalnız olacağım. hüzün, yalnızlık ve ben. ölsem bile içimden atamayacağım dostum.

ve kalbim. o hep kırık. tamir edilemeyecek. tamir edecek bir şey yok. tamir edecek kimse yok. tozlu rafta bir köşeye sıkışmış, orada onu bulabilecek kimse yok. güven yalancıdır. kalbim güvendi ama terk edildi. kırıldı paramparça oldu. kimse yoktu yanımda. hüznüm vardı bir de yalnızlığım. beni teselli etmediler. saçma olurdu zaten. hiç bir söz beni teselli edemezdi. hiç bir terk ediliş sözlerle teselli edilemezdi.

bırakıp giderken sen beni, düşünmeden, yanımda olmazken o yanımdaydı, benimleydi.

dostum hüzün.